تاچ اسکرین چیست؟

/تاچ اسکرین چیست؟

تاچ اسکرین چیست؟ احتمالاً تا به حال انگشتهای شما صفحات لمسی تلفنهای همراهی چون iPhone یا دستگاههای اطلاع رسانی واقع در فرودگاه و یا بعضی دستگاههای ATM بانک ها را لمس کرده باشد یا تبلیغات کامپیوترهای صفحه ای شگفت انگیز شرکت مایکروسافت (Microsoft Surface) را دیده باشید و در مورد ساختار و تفاوت این صفحات از خود سوال کرده باشید. مقاله پیش رو، با نگاهی به تکنولوژی Touch Screen به معرفی روش های معمول ساخت صفحات نمایش لمسی می پردازد. فناوری که امروزه ما آن را با نام Touch Screen و یا صفحه نمایش لمسی می شناسیم نخستین بار در سال ۱۹۷۱ و در مرکز تحقیقات دانشگاه کنتاکی آمریکا پا به عرصه وجود گذاشت جائی که دکتر Samuel Hurst در جریان کار بروی ارسال های پایان نامه دانشجویان این مرکز به علت عملیات وقتگیری که بررسی داده های مختلف به همراه داشت با اختراع اولین حسگر لمسی، به روش ساده تری برای ورود اطلاعات دست یافت. این حسگر که دکتر هرست آن را Elograph نامید (Electronics Graphics) به مانند نمونه های امروزی شفاف و حساس نبود ولی بعد ها پایه ای برای تأسیس شرکتی تحت نام Elographics برای کار بروی این تکنولوژی نوظهور گردید. سه سال بعد نمونه شفاف این تکنولوژی در سال ۱۹۷۴ ارائه شد و در سال ۱۹۷۷ شرکت Elographics موفق به ساخت نمونه شفاف صفحه لمسی مقاومتی پنج سیمه (Wire-5 Resistive) شد که تا به امروز نیز یکی از کارآمد ترین روش های ساخت صفحه نمایش های لمسی به حساب می آید. ( تصویر ۱ )

 

انواع صفحه نمایش های لمسی

صفحه نمایش های لمسی مقاومتی (Resistive touchscreen)

این روش ساخت که با نام صفحات فشاری نیز شناخته می شوند گسترده ترین نوع صفحات لمسی هستند که از تکنولوژی ساخت ساده تر و در نتیجه ارزانتری نسبت به رقبا برخوردار هستند. تکنولوژی ساخت این گونه صفحات نمایش شامل سه روش می شود که عبارتند از نمونه های چهارسیمه، پنج سیمه و هشت سیمه که نمونه پنج سیمه آن از دیگر موارد کاربرد بیشتر و گسترده تری دارد. در این روش گذشته از لایه های حفاظتی و خش گیر صفحه نمایش (تمامی لایه ها شفاف هستند و لایه رویی قابل انعطاف است) از سه لایه مختلف دیگر برای اجرای عملیات استفاده می شود بطوریکه دو لایه حاوی جریان الکتریکی (لایه مقاومتی از جنس اکسید ایندیوم) یکی در رو و دیگری در زیر جای گرفته است و در میان این دو نیز، لایه اضافه دیگری دیده می شود که بر روی این لایه میانی قطعات پلاستیکی نقطه ای بسیار ریزی Spacers در فواصل معین جای گرفته اند که مانع از تماس دو لایه روئی و زیری در مواقعی که تماسی صورت نگرفته است می شوند اما در هنگام لمس شدن صفحه نمایش به علت فشار وارده بر صفحات دو لایه روئی و زیرین به هم می چسبند که با چسبیدن این دو لایه به یکدیگر، به علت وجود جریان الکتریکی روی هر دو لایه، مداری الکتریکی بسته می شود که با محاسبه میزان الکتریسیته عبوری بین صفحات به راحتی مختصات دقیق محل تماس توسط یک کنترلر بدست می آید. یک تماس با صفحه لمسی، باعث ایجاد یک اتصال بین لایه X و Y خواهد شد و ولتاژ ایجاد شده در نقطه تماس (X1) بر روی صفحه مختصات X به صفحه Y منتقل شده و در خروجی A-in (ورودی کنترلر) ظاهر می شود. با توجه به شکل۲، در نقطهE ولتاژ A-in = Vcc و در نقطه A ،A-in = 0 خواهد بود و در نقاط دیگر مقدار ولتاژ اندازهای بین این دو حد خواهد داشت. سپس ولتاژ خوانده شده به مختصات مورد نظر تبدیل می شود. این روش ساده و موثر بوده ، اما در عین حال چند مشکل کوچک و بزرگ نیز دارد که از آن میان میتوان به عدم امکان لمس چندین نقطه از صفحه در یک زمان، کاهش کیفیت تصویر و نور ارسالی صفحه نمایش به ۸۵ درصد میزان واقعی (به علت لایه های اکسید فلز و اسپیسر) و خش پذیری سریع آن اشاره کرد. از موارد استفاده شده از این تکولوژی در صفحات نمایش تلفن همراه میتوان به صفحات نمایش به کار رفته درتلفن های همراه HTC TyTN II or HTC Touch Diamond اشاره کرد. با دوام بودن این سیستم آن را مناسب استفاده در محیط های سخت و نامناسب می کند همچنین می توان آن را در صفحات لمسی دستگاه های PDA ،سیستم های اتوماسیون و تجهیزات پزشکی به کار برد. سادگی، کاهش هزینه ها و امکان فشردن صفحه نمایش با هر وسیله دلخواه (حتی با دستکش) از نقاط قوت این فناوری هستند. این صفحات در برابر آب و گرد و خاک مقاوم بوده و عمر مفیدی در حدود ۳۵ میلیون کلیک دارند.

 

۱۳۹۸-۳-۱۲ ۱۸:۲۲:۳۸ +۰۰:۰۰

دیدگاه خود را بنویسید

نیوتک | فروش و اجاره نمایشگر تاچ، میز لمسی، کیوسک لمسی و استند لمسی، آدمک مجازی و هرم هوشمند